'द मॅन विथ द क्लबफुट' - लेखक डग्लस वॅलेंटाईन

पुस्तक नावाचा ऐवज रंगवत न्यायला काय पाहिजे? तर एक म्हणजे 'कथानक' ही गोष्ट मुळात हवी - आणि दुसरे म्हणजे
ती रंगवणारा, रंगवत रंगवत त्यात गुंतणारा, आपल्या कथेबद्दल आत्यंतिक जिव्हाळा असणारा लेखक... जर या दोन
चिजा असतील त्याने बेलाशक पांढऱ्यावर काळे करावे - वाचक आपोआप या समीकरणात जमा झालेच म्हणून समजा...
      एवढे पाल्हाळ लावायचे कारण सध्या वाचत असलेले पुस्तक - 'द मॅन विथ द क्लबफुट' - ही हेरकथा - पहिल्या महायुध्धाची
पार्श्वभूमी असणारी... आणि अतिशय रंजक - उघडच आहे लेखकाजवळचे गोष्ट रंगवून सांगण्याचे अफलातून कसब...

      डेसमंड ओकवूड हा नायक - ब्रिटीश हेरखात्यातला त्याचा भाऊ बेपत्ता होतो - एका गुप्त संदेशाद्वारे डेसमंडला कळते की तो
जर्मनीत अडकला आहे - म्हणून नाना क्लुप्त्या लढवून डेसमंड जर्मनीत - बर्लिनला येतो - आणि त्याची गाठ पडते ती जर्मन हेरखात्यातील
Doktor Grundt बरोबर - या डॉक्टरचा एक पाय कृत्रिम - लाकडाचा - म्हणून तो 'क्लबफुट'...
      'क्लबफुट' खूपच चतुर - अत्यंत निष्णात - आणि निर्दयी - पण आपला नायक त्याच्यावर हरप्रकारे मात करतो या वळणाने कथानक
पुढे सरकते - सरकते म्हणजे काय अगदी सुसाट धावते - बरीच अविश्वसनीय वळणे घेत पुढेपुढे जाते - वाचकाला पार १९१८ मध्ये नेते
- डेसमंडला कैसरसमोर नेतात तो प्रसंग तर केवळ लाजवाब - डेसमंड तिथून सुटतो तेव्हा आपण निश्वास टाकतो - इतकी अफलातून
वातावरण निर्मिती...

      चित्त थरारून टाकणारे असे काही प्रत्येकाला (कल्पित असले तरीही) लागते हे खरेच...
रेव पार्ट्या करणारे अशी पुस्तके का ट्राय करत नाही कोण जाणे ;-)
 

ता. क. १ -  हेरकथांचा विषय निघालाच आहे तर मॅनिंग कोल्स यांच्या 'ड्रिंक टू यसस्टर्डे' आणि 'अ टोस्ट टू टुमारो' यांच्याबद्दल लिहायलाच हवे -
त्याबद्दल पुढे लवकरच...

 ता. क. २ - प्रकाशक हर्बर्ट जेनकिन्स यांच्याबद्दल जरूर जरूर लिहायला पाहिजे - पी.जी. वूडहाउस यांचे ते खास प्रकाशक - म्हणून
त्यांच्याबद्दल खास ममत्व आहेच -आणि स्वत: जेनकिन्स हे अत्युत्तम विनोदी लेखक होते - जोसेफ बिन्डलेला कोण विसरू शकेल? - जेनकिन्स यांच्याबद्दल स्वतंत्रपणे लवकरच)